طنز سرایی جمعی از بانوان دلسوخته ی آفتابگردانی،به مناسبت عدم حضور در نشست دیدار رهبر معظم انقلاب با شاعرانخنثی

به قلم(به ترتیب الفبا)

زینب احمدی

سمانه احمدیان

فاطمه حسینی

ایمان خضرایی

مرضیه شهیدی

سیده نرگس میرفیضی

سارا میرشکار

عفت نظری

 

سبزی ونمک،رشته وآب ونخود وماش

هربار همین کاسه و هربار همین آش!

 

گفتیم در این نامه چرا دعوت ما نیست؟

گفتندشما هم شده ای مته به خشخاش!

 

افطاری خوبی ست!چه جمعیت ماهی!

ای کاش که قدری برسم من به بلنداش

 

برسفره ی رندان همه چیز از سر ذوق است

ته دیگ قوافی،پلوی شعر،غزل پاش!

 

ماه رمضان بود ولی روزه شکستیم!

حسرت خور بزمیم، پر از شور تماشاش

 

جمع همه جمع است ولی نیست به میدان

یک شاعر پاسوخته از جمعیت خاش!

 

یک عمر دویدیم به این سفره بیاییم

بردند بزرگان سخن "آش رو با جاش"

 

بی من اگر این لقمه گلوگیر شما شد

آبی بخورید از سر ان سفره به همراش!

 

هرچند غزلخنده ی ما عذر وبهانه ست

شاعر به تب فاصله ها تر شده چشماش

 

پ.ن:خوش بحال افتابگردانهای دوره اول تا سوم.گویا دوره چهارمیها باید یکسال دیگر حسرت بخورند..هرچند شایسته است افرادی که پایه ثابت این جلساتند.و در دیدارهای خصوصی هم شرکت میکنند  اینجور مواقع جایی برای جوانتر ها باز کنند:(

پ.ن:لینک در خبرنامه دانشجویان ایران