خُل وضع نیستیم که برای "اینجا" توی سر وکله ی همدیگر می زنیم!؟لبخند

گاهی فکر می کنم کاش با همان ذهنیت و مغز دانشجویی فسیل می شدیم...

 

پ.ن:جای وبلاگ نویسی را فقط وبلاگ نویسی پر می کند شبکه های اجتماعی اجتماع محورند:)وبلاگ انزوا محور.هر چند گاهی آدم را به وسواس نوشتاری مبتلا می کند(مشکل خود من)چون انزوا محوری اش از مخاطب محوری پیشی می گیرد و آدم از نوشتن طفره می رود. ولی در کل چیز خوبیست.گفتگوی با خویشتن،سطل زباله ی ذهن...آدم می زند نابودش می کند صداش هم در نمیاد.بعد دوباره ایجاد می شه.اصن یه وضعی.