هرچه کردند نشد!
از ما اصرار بود و از آنها انکار!
اورانیوم 20 درصد را برای کارهای صنعتی، تاسیساتی و پزشکی نیاز داشتیم. هر چه کردیم ندادند. گفتیم خودمان می سازیم. در جلسه مذاکره همه خندیدند.
بعد از مذاکره جلسه ای با بعضی از دانشمندان هسته ای تشکیل داده شد. همه می گفتند غیر قابل دستیابی است و فرمولش تنها در اختیار امریکاست. اما کاری بود که باید می شد. چک سفید امضا دادند به دکتر شهریاری و با اصرار بسیار..
بعد از مدتی در خبرها پیچید که ایران غنی سازی 20 درصد را انجام داده است. دکتر شهریاری کار خود را کرده بود. چک را اما پس داد. می گفت: آدم باید در زندگی اش یک کاری هم بگذارد برای خدا بکند.
مدتی بعد ترور شد. دیگر باید صدایش می زدیم شهید شهریاری
هشتم آذر بود انگار.
امروز سوم آذر است.
و در خبرها  پیچید که ...

پ.ن:بیماران برای تامین هزینه های دارو و درمان دچار مشکلات زیادی هستند و امیدوارم برطرف شدن تحریم های دارویی وضعیت را بهتر کند.اما در این مذاکرات امتیازاتی که داده شد در مقابل نتیجه ای که گرفتیم علامت سواله.و نمی شه نتیجه را موفقیت تلقی کرد!

تـــــوجه: این لینک را حتما مطالعه کنید.من امشب خوندمش و به نظرم تحلیل منطقی و بجایی بود.پاسخ به سوالات و  اما واگرهای توافق ژنـــو:"دست نوشته های یک دانشجــــو"